Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

Bαρέθηκα

24 Days Challenge: 'Β'


Bαρέθηκα


-Τι έχεις;
-"Βαρέθηκα", ανταπάντησε, κουνώντας το ποτήρι για να ακουστεί ο ήχος απ' τα παγάκια. Λες κι ο ήχος ήταν ικανός να αποτραβήξει τον γκριζωπό μανδύα της βαριεστιμάρας, και στην θέση αυτού να αφήσει έναν άλλον... γιομάτο απ' τις χρωματικές αποχρώσεις της ίριδας. 


-Τι σε έκανε να βαρεθείς; 
-Πολλά.  


-Όπως; 
 -Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα. Το ξέρεις, ε;


-Μα, τουλάχιστον, πέθανε γνωρίζοντας. Άσε τα πείσματα και πες, άντε. Τι θες, να σε παρακαλέσω κιόλας; 
-"Δεν μ' αρέσουν τα παρακάλια" παρατήρησε χαμογελώντας. "Τι βαρέθηκα, λοιπόν. Βαρέθηκα τους "λίγους". Αυτούς που βολεύτηκαν στις σαθρές τους βάσεις, που στρογγυλοκάθισαν στον θρόνο απ' τα σκουπίδια τους και το παίζουν βασιλείς. Βαρέθηκα αυτούς που σιωπούν όταν αντικρίζουν κάτι όμορφο (θες από κακία, θες από ζήλια, θες από κόμπλεξ), μα ξέρουν να ανοίγουν τον οχετό στην θέα ενός ψεγαδιού με αφοπλιστική άνεση, δίχως σκέψη και τακτ. Βαρέθηκα αυτούς που δεν εκτιμούν και δεν αναγνωρίζουν. Βαρέθηκα αυτούς που περιμένουν, σα κοράκια, μια στιγμή αδυναμίας του άλλου, για να τον πατήσουν στον λαιμό και να τον χλευάσουν. Βαρέθηκα αυτούς που κράζουν κάτι, αλλά κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Βαρέθηκα τους ανειλικρινείς, κι αυτούς που τα σιγυρίζουν όλα καταπώς τους συμφέρει και τους βολεύει. Βαρέθηκα τους κλειστόμυαλους. Αυτούς που θαρρούν πως ξέρουν τα πάντα, ενώ αγνοούν πως it's ok το να μην έχεις άποψη επί παντός επιστητού (ψιτ! δεν θα κατηγορηθείς γι' αυτό, σ' το υπόσχομαι), κι εμμένουν μετά μανίας στην δική τους άποψη no matter what. Βαρέθηκα τους μη αντικειμενικούς. Βαρέθηκα αυτούς που καλά βαστούν την βιολάρα τους. Βαρέθηκα τα ανθρωπάκια..." είπε φωναχτά κι έκανε μια παύση. "Ενίοτε βαριέμαι ακόμα και σένα. Ναι, σε βαριέμαι. Και γελάω με το πώς κυκλοφορείς, μ' αυτά τα φαρδιά ρούχα που κολυμπάς μέσα τους, μέσα σε μια καλοστιλιζαρισμένη κοινωνία. Και το βίτσιο σου να κάνεις τον γελωτοποιό στους άλλους. Καίτοι χαίρομαι στα κρυφά, οφείλω να ομολογήσω, και νιώθω περηφάνια. Οπότε μη με ρωτάς τι βαρέθηκα. Όλα τα βαρέθηκα." δήλωσε κοιτώντας στα μάτια το είδωλο του καθρέφτη.


-"Μα εγώ για σένα..." έσπασε η φωνή.
-Σώπα! "Εσύ για μένα", να προλάβεις. Για τα εύσημα κάνεις ό,τι κάνεις; Για να τα χτυπάς στην πρώτη ευκαιρία; Ή μήπως δεν πήρες ανταπόδοση; Σε ξόφλησα, και με το παραπάνω. 


-"Και τώρα;" ρώτησε δειλά δειλά χαμηλοφώνως, κοιτώντας στο πάτωμα. 
- "Τίποτα. Συνεχίζουμε να είμαστε στη βάρκα, να τραβάμε κουπί -κοιτώντας τ' αστέρια-, ελπίζοντας σε περισσότερες συναντήσεις με το Όμορφο."  είπε κι έκανε να φύγει. 


--------


To 24 Days Challenge είναι μια ιδέα-πρόκληση του mystickland. Πρωταγωνιστούν 24 γράμματα, 24 λέξεις σε 24 ημέρες. Μόνο που εγώ το υλοποιώ κάπως άναρχα στη σειρά των γραμμάτων και στις ημέρες πραγματοποίησής τους.
 
  




19 σχόλια:

  1. Συνεχίζουμε το κουπί...γιατί δεν γίνεται να μείνουμε και στο ίδιο σημείο...παρά τα όσα βρεθήκαμε! Και μοιάζουν σε πολλά τα δικά μου με τα δικά σου!
    Ας κοιτάζουμε τ'άστρα λοιπόν...
    Καλή σου μέρα , χαρούμενη εβδομάδα εύχομαι!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Γιατί δεν γίνεται να μείνουμε και στο ίδιο σημείο"

      Θα μου το λέω, όταν ξεμένω από ψυχικά αποθέματα, για να πεισμώνω και να παίρνω κουράγιο. Σ' ευχαριστώ, Αριστέα μου.
      Καλή βδομάδα και σε σένα. :)

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα κοριτσάκι μου γλυκό,
    Πάντα πρέπει να συνεχίζουμε το κουπί, όσο και αν αυτό το "βαρέθηκα" βροντοφωνάζει μέσα μας. Γιατί η ζωή είναι σαν μια θάλασσα, μας ταξιδεύει. Κάποιες φορές σε μέρη όμορφα, άλλες όχι. Μα όπως και να 'χει είναι ωραία τα ταξίδια της.
    Να κοιτάς τα αστέρια και εύχομαι σαν πέσουν κάνα - δυο, να πραγματοποιήσουν τις ευχές σου.
    Να έχεις μια πανέμορφη εβδομάδα. Φιλάκια πολλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίκιο έχεις! Μα είναι εκείνο το παράπονο; ο θυμός; η απογοήτευση; που έχει κολλήσει το βαρκάκι σου σε βάλτο, και το μόνο που βλέπεις τριγύρω είναι λάσπες και βρομιά. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω, ντάτσει. Σάματις, πρόκειται ν' αλλάξει κάτι με το να κάθεται και να χαλιέται κανείς; Έλα που ενδίδω, όμως, η ελαττωματική κατασκευή. :P
      Να 'σαι καλά, Μεγαλειοτάτη μου.
      Χαρούμενη βδομάδα!!

      Διαγραφή
  3. ".........Βαρέθηκα αυτούς που σιωπούν όταν αντικρίζουν κάτι όμορφο (θες από κακία, θες από ζήλια, θες από κόμπλεξ), μα ξέρουν να ανοίγουν τον οχετό στην θέα ενός ψεγαδιού με αφοπλιστική άνεση, δίχως σκέψη και τακτ."

    Αυτό θα το αφιερώσω στην τρελλή που μου επιτέθηκε και σε όσες επέλεξαν μετά απ'αυτό να γίνουν φίλες της... ναι τα'χουμε πει... υπάρχει μεγάλη υποκρισία και μεγάλη κακία αλλά ... ΑΛΛΑ λέω... δεν πρέπει να είμαστε τόσο πολύ αυστηροί με τον εαυτό μας. Και στο λέει αυτό κάποια που μια ζωή τον μείωνε λέγοντας τον ξανθιά... χαζή... στο λεει μια που δεν του έδωσε ποτέ μια δεύτερη ευκαιρία και έμεινε έτσι έξω από το Πανεπιστήμιο... στο λέει η φίλη σου που πάντα τον παραμόνευε με το μαστίγιο στο χέρι και που σε πονεί και που σε σφάζει... Θέλω να πιστεύω ότι θα είμαι ένα καλό παράδειγμα προς αποφυγή για σένα κι όχι παράδειγμα προς μίμηση...

    Φιλιά λιακαδένια και χαμόγελα λουλουδιαστά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, εσύ! Ξέρεις και μπορείς να με αγγίζεις κάθε φορά. Σα να τα έχω γράψει εγώ ένα πράμα. Έτσι, κατηγορούμενη και δικαστής, ταυτοχρόνως. Που είναι καλό, δεν ξεφεύγεις και κρατιέσαι εκεί που θες κι εκεί που πρέπει. Μέχρι ενός βαθμού, βέβαια. Έλα, όμως, που είμαι φύσει υπερβολική;

      Σ' ευχαριστώ...
      Φιλιά, αγαπημένη μου.
      Εύχομαι καλή & φωτεινή βδομάδα.

      Διαγραφή
  4. Θα έχεις πολλές ευκαιρίες να συναντηθείς με την Ομορφιά που ποθεί η ψυχή σου. Υπάρχει παντού. Είναι όμως απλή και ταπεινή, Χρειάζεται εκπαιδευμένο μάτι και άδολο βλέμμα για να την ξεχωρίσεις από την επιτηδευμένη παραπλανητική ωραιότητα. Τα κακά συναπαντήματα μην τ' απορρίπτεις, αυτά θα σου δώσουν τα εφόδια για να είσαι ώριμη για τις όμορφες συναντήσεις της ζωής σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω, τι ευχάριστη έκπληξη, Μαράκι μου.
      Το έδωσες μοναδικά όμορφα. Είναι, όμως, οι συγκυρίες στις οποίες πέφτεις θύμα και γίνεσαι δέσμιος. Κακά συναπαντήματα, άσχημα πράγματα στα οποία γίνεσαι παρατηρητής και μάρτυρας, σε συνδυασμό με δυσκολίες της καθημερινότητας, σε κάνουν να κουράζεσαι, να λιγοψυχείς και να γονατίζεις. Ενίοτε ίσως και ν' αδιαφορείς, ή/και να φοβάσαι για το τι θα βρεις παρακάτω, επειδή δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις, αν θα είναι καλύτερο ή άσχημο -σε ίδιο ή χειρότερο βαθμό. Αλλά, η ζωή ένας αγώνας είναι, έτσι κι αλλιώς. Κι αυτός που επιβιώνει και νικά, είναι ο επίμονος αθλητής, που δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει να τρέχει και να προπονείται.
      Θέλω να ελπίζω πως θα υπάρχει δικαίωση για τον καθένα εν τέλει.

      Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ που πέρασες, πάρα πολύ!!!

      Διαγραφή
  5. Αγάπηηηηη! :D
    Μόλις είδα το κείμενό σου έτρεξα!
    Άσε, άσε... πώς να μη βαρεθείς... και πιστεύω πως θα έχουμε πολλά ακόμα να δούμε αγάπη μου στην υπόλοιπη ζωή μας, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ... Ταυτίστηκα με τη μεγάλη σου παράγραφο. Σε νιώθω, κι όχι απλά τα έχω βαρεθεί εγώ, αλλά με εξοργίζουν κιόλας, ακόμα χειρότερο είναι αυτό γιατί γεμίζω με οργή και δεν κάνει καλό...
    Σε φιλώ πολύ γλυκά και πάω να διαβάσω και το Α σου :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδώ είναι η Κόλαση, εδω κι ο Παράδεισος... λένε. Έτσι είναι, ακριβώς. Ελπίδα, ταμπούρωμα και κατά μέτωπο επίθεση στα άσχημα, μόνο αυτό. Όσο μπορούμε...

      -Πάντα χαίρομαι με το πέρασμά σου, σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  6. Αχ αυτό το βαρέθηκα,να το λέγαμε και να το εννοούσαμε..
    Καλή βδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, που σε κάνει να το εννοήσεις -όταν δεν το παίρνεις από μόνος σου χαμπάρι. Στομώνεις, δεν πάει άλλο. Αφήνεσαι στο μονοπάτι που δεν έχει γυρισμό, και σκας κι ένα κρυφό & στραβούλι χαμόγελο όλο ανακούφιση, παρόλη την πικρία και την κούραση.
      Καλό υπόλοιπο! :)

      Διαγραφή
    2. Ένα πλήρωμα χρόνου περιμένουμε να τελειώσουμε το ήδη τελειωμένο.
      Να πούμε επίσημα πως...τέλος.

      Τέλος,τέλος,παντού τέλος γράφω και δε λέω να το εννοήσω.
      Θα 'ρθει ο καιρός,δε βαριέσαι!

      Διαγραφή
  7. Κοίταξε να δεις. Δεν διαβάζω συχνά κάποιο κείμενο, οι απόψεις του οποίου να με "χτυπάνε" τόσο πολύ, στο στυλ "πω ρε, πόσο αληθινά είναι αυτά που γράφει!". Ειδικά το κεντρικό κομμάτι του, εκεί που τονίζει ο χαρακτήρας τι είναι αυτό που βαρέθηκε, πραγματικά δε θα μπορούσε να αποδώσει καλύτερα μια κατάσταση που την βλέπουμε τόσο πολύ γύρω μας (και, ίσως, μέσα μας).

    Θα το διαβάσω μια φορά ακόμα, και ξέρω πως αυτό είναι κάτι το οποίο ΔΕΝ βαριέμαι και δεν θα πω ποτέ πως βαρέθηκα να κάνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι η εντονότητα κι η συχνότητα που ζεις κάτι (και σε συνδυασμό με άλλα πράγματα), που σε κάνει να το αποδίδεις τόσο καλά. Είχες όλο τον χρόνο να το δεις & να το ξαναδείς και να αντιληφθείς πολλές απ' τις πτυχές του Χ χαρακτηριστικού.

      Πόση ασχήμια κυκλοφορεί εκεί έξω, κι αναίτια... πόση. Μα κι ανεκτίμητο σχολείο. Αλλά, βαρύ το τίμημα.

      -Σ' ευχαριστώ θερμά για τα άκρως κολακευτικά σχόλια. :)

      Διαγραφή
  8. "Βαριέμαι" αγαπημένη λέξη...χιλιογραμμένη σχεδόν σε όλα τα βιβλία μου(σχολή και σχολείο).....και ξαφνικά διαβάζοντας το κείμενο σου συνειδητοποίησα πως έχω πάρα πολύ καιρό να την αναφέρω.....βλέπεις πλέον δεν έχω χρόνο ούτε για να το σκεφτώ...!
    Κάνε υπομονή...κι όταν βαριέσαι κάνε κάτι για να το αλλάξεις!!!! Όταν δημιουργείς, όταν προσφέρεις..δεν έχεις χρόνο για να βαριέσαι!!
    Καλή δύναμη κοριτσάκι μου :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ξαναπέστο. Όταν έχεις τόσα πράγματα να κάνεις, ούτε καν προλαβαίνεις να καταλάβεις αν έχεις τίποτα ή να βαρεθείς. Μάλλον έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, καίτοι -και πάλι- δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το προσπεράσω εύκολα. Βλέπεις, ο τόπος είναι "εξάρτημα", το οποίο δεν μπορεί να αφαιρεθεί απ' τη μια στιγμή στην άλλη. Κι όσο να 'ναι, αν τρως τέτοια με το κουτάλι, βαραίνεις, αηδιάζεις και κουράζεσαι.

      Διαγραφή
  9. Κι εγώ τους βαρέθηκα λίγο όλους αυτούς. Το καλό είναι ότι στον κόσμο μου δεν υπάρχουν :)

    Καλή βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο μικρό ενδιαφέρον βασίλειό σου εννοείς; Ναι, εκεί είναι εύκολο να απαλλαγείς από δαύτους. Αρκεί ένα νεύμα στον δράκο σου, και με ένα φλογισμένο του ΧΑΑΑΑ! έχουν γίνει παρανάλωμα του πυρός. :)

      -Καλό υπόλοιπο, Βασίλισσα!

      Διαγραφή