20ό συμπόσιο ποίησης
Πετάς ψηλά
Η ματιά σου απλή
Δεν είναι η ματιά αυτή που απογυμνώνει,
είναι το βλέμμα που ρουφά τα χρώματα
το βλέμμα που δεν έμαθε να κρίνει.
Βυθίζει, μα δε βυθίζεται
Αφουγκράζεσαι
Συλλέγεις ήχους σ΄ ένα κόσμ…Read More
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΔΑΧΗ (1942)
Η τελευταία διδαχή (1942)
Πεινάω Δάσκαλε.
# Πεινώ κι εγώ μαζί σου.
Την πείνα κάνε τη τροφή για την ψυχή σου.Να σε ψηλώσω δεν το μπόρεσαούτε να σε παχύνω.Δεν πρόκαμα το Μπόι να υψώσω,τ…Read More
Κάθε Χριστούγεννα
Κάθε Χριστούγεννα τίκτω εντός μου
ένα μικρό, στα μέτρα μου θεό.
Για σμύρνα του έχω δυο κόκκους λιβάνι
και για λιβάνι, ψήγματα χρυσό.
Τα αποθέματα, από καιρό σωσμένα.
-άλλωστε τι να…Read More
Πόνος
Ψηλαφώντας χαρτογραφώ το κορμί σου, Πόνεαυλακωμένο απ' άκρη σ' άκρη,μονοπάτια-χαρακιές με πηχτό και κολλώδες αίμαμαύρο σαν πίσσα. Λαβύρινθος για τον αστόχαστο μαθητή,που συνεχίζει στρατί στρατί ηττοπαθώς και χαμερπώς.Θα…Read More
Το γεννηταρούδι
Ο γυρίνος έκανε ταμπούρλο
το καβούκι μιας χελώνας,
η φάλαινα έδινε ρυθμό
χτυπώντας την ουρά της,
οι λιττορίνες ξεβίδωσαν τα καβούκια τους,
τα έκαναν μεγάφωνα
και ανακοίνωσαν το σημαντικό …Read More